ประวัติความเป็นมาและวิวัฒนาการของการชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน

การชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงในการปกป้องโลหะจากสนิม มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในโครงสร้างโลหะทุกชนิดในอุตสาหกรรมต่างๆ กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการจุ่มโลหะ เช่น เหล็ก สแตนเลส หรือเหล็กหล่อลงในโลหะหลอมเหลวหรือโลหะผสมเพื่อสร้างสารเคลือบป้องกัน ปัจจุบันนี้ถือเป็นการรักษาพื้นผิวเหล็กที่ได้รับความนิยมและคุ้มค่าที่สุดทั่วโลก

เหล็กชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนถูกประดิษฐ์ขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 โดยพัฒนามาจากวิธีการเคลือบสังกะสีก่อนหน้านี้ และปัจจุบันมีการใช้งานมาเกือบสี่ศตวรรษแล้ว จนถึงทุกวันนี้ยังคงเป็นเทคนิคที่ใช้กันทั่วไปและประสบความสำเร็จในการป้องกันการกัดกร่อนของเหล็ก

1742

Dr. Jean-Baptiste Malouin ได้ทำการทดลองทดลองครั้งแรกกับเหล็กชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน และนำเสนอผลการวิจัยที่ก้าวล้ำของเขาต่อ French Royal Academy

1837

Stanislas Sorel จากฝรั่งเศสยื่นจดสิทธิบัตรเหล็กชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน เขาแนะนำแนวคิดในการใช้ระบบป้องกันกัลวานิกเพื่อป้องกันไม่ให้เหล็กเกิดสนิม ซึ่งหมายถึงการเคลือบพื้นผิวเหล็กด้วยสังกะสี ในปีเดียวกันนั้นในสหราชอาณาจักร วิลเลียม ครอว์ฟอร์ดได้จดสิทธิบัตรวิธีการชุบสังกะสีที่ใช้แอมโมเนียมคลอไรด์เป็นฟลักซ์ ด้วยการปรับปรุงมากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เทคนิคพื้นฐานนี้จึงยังคงใช้อยู่จนทุกวันนี้

1931

Tadeusz Sendzimir วิศวกรชาวโปแลนด์ผู้เก่งกาจและบุคคลผู้สูงศักดิ์ในสาขาโลหะวิทยาสมัยใหม่ ได้สร้างสายการผลิตชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนแบบต่อเนื่องแห่งแรกของโลกโดยใช้วิธีการลดไฮโดรเจนในโปแลนด์ เขาได้รับสิทธิบัตรของสหรัฐอเมริกาสำหรับกระบวนการนี้ และในปี 1936-1937 สายการผลิตระดับอุตสาหกรรมที่มีชื่อของเขาก็ได้เริ่มดำเนินการทั้งในสหรัฐอเมริกาและที่โรงงานเหล็ก Maubeuge ในฝรั่งเศส ความก้าวหน้าครั้งนี้ได้เปิดบทใหม่ของการชุบสังกะสีแถบเหล็กคุณภาพสูงอย่างต่อเนื่อง ความเร็วสูง